สี่เหลี่ยม มีด้านสี่ด้าน มี่มุมแปลกๆ สี่มุม

แต่คนเขาไม่ชอบความเหลี่ยม คนชอบความโค้งมน แล้วเราจะทำยังไง พยายามหน่อยล่ะกัน ดัดตนเองเข้า พยายามทำให้ตัวเองใกล้เคียงวงกลมที่สุด แต่คนก็ยังไม่ชอบ เพราะเขาว่าเราโค้งมนแบบแปลก ๆ

เมื่อเป็นวงกลมไม่ได้ ก็หาทางที่จะเป็นในสิ่งอื่น สี่เหลี่ยมเลยหยุดคิดว่า ถ้าเราเป็นสี่เหลี่ยมที่สง่างามบ้างล่ะ น่าจะไม่ยากนะ สี่เหลี่ยมจึงพยายามดัดตนอีกครั้ง ด้วยฝันอยากที่จะเป็นสี่เหลี่ยนจตุรัสที่ดูสง่า แต่สี่เหลี่ยมก็ทำไม่ได้ เพราะด้านทั้งสี่ของสี่เหลี่ยมยาวไม่เท่ากัน

เด็ก ๆ เดินผ่าน ด้วยความที่สี่เหลี่ยมรู้ว่า เด็ก ๆ ชอบสีสวย ๆ เลยนำสีมาแต่งเติมตนเองให้โดดเด่น สะดุดตา แต่เมื่อเด็กเดินผ่าน เด็กก็ไม่ได้สนใจ เพราะสี่เหลี่ยม ไม่ใช่ของเล่นที่เขาชื่นชอบ

สี่เหลี่ยมนอนลงบนผืนหญ้า แหงนหน้าสบตากับดวงดาว จึงเกิดความคิดว่าทำไมหนอ คนถึงใฝ่ฝันหาดวงดาว สี่เหลี่ยมจึงเกิดความคิด พยายามดัดตนให้เหมือนดวงดาวอีกครั้ง สี่เหลี่ยมดัดตนจนเป็นรูปดวงดาวสำเร็จ แต่คนที่ผ่านไปมาก็ไม่ชอบ เพราะสี่เหลี่ยมไม่มีแสงสว่างระยิบระยับเหมือนกับดวงดาว

เหนื่อยไหม สี่เหลี่ยมน้อย เหนื่อยไหมที่พยายามทำตัวเองให้เป็นที่พอใจของคนอื่นอยู่อย่างนั้น คนแต่ล่ะคนก็มีความชอบพอที่ต่างกันนะ เจ้าจะหวังทำตนเองให้เป็นที่ชอบใจของคนทุกคนมันคงเป็นไปไม่ได้หรอก

ลองหยุด กลับมานึกถึงตัวเองเถอะ ตัวเจ้าเองไม่ได้ด้อยกว่าใคร เพียงแต่เจ้ากังวลใจมากเกินไปต่างหาก รักตัวเองมาก ๆ นะ เพราะตัวของเจ้าคือเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเจ้าเอง

แล้วเราจะเป็นกำลังใจให้

ข้าวสุก อนุรักษ์๒๙
23 ก.ย. 2549 22.23น.