วันนี้ฉันได้เริ่มต้นสิ่งดี ๆ ขึ้นอีกครั้ง จากการที่ฉันได้รับต้นส้มน้อย ๆ มาต้นหนึ่ง ก็เลยคิดว่าวันนี้ขอเริ่มต้นสิ่งดี ๆ ด้วยการปลูกต้นส้มให้ออกผลกับตัวเองเสียหน่อย ฉันเดินไปที่หลังบ้านพร้อมกับช้อนปลูกอันน้อย ๆ จากนั้นก็ค่อย ๆ บรรจงลงมือขุดอย่างเบา ๆ พิถีพิถัน ก็หวังว่าต้นส้มที่ฉันปลูกก็คงจะเป็นต้นส้มที่ใหญ่โตแล้วก็ให้ผลส้มที่หวานอร่อยน่ารับประทาน ฉันจัดสภาพแวดล้อมให้ต้นส้มอย่างเหมาะสม จากนั้นก็ค่อย ๆ โรยปุ๋ยที่คนขายเขาบอกว่าปุ๋ยรุ่นนี้ดีที่สุดแล้ว จบด้วยการรดน้ำให้กับเจ้าต้นส้มน้อย ๆ นั้น
ทุก ๆ เย็นฉันก็จะเดินมาที่หลังบ้านเพื่อรดน้ำให้กับต้นส้มต้นน้อย ๆ ต้นนี้เพราะคุณพ่อบอกว่าต้นส้ม นั้นต้องการน้ำมาก พร้อมกับบอกกับต้นส้มทุกวันว่า ต้นส้มจ๋าโตไว ๆ นะ จะได้มีผลส้มแสนอร่อยให้ฉันได้กิน มีคนบอกฉันว่าต้นไม้สามารถรับรู้ความรู้สึกจากคนที่ปลูกได้ ฉันจึงทำอย่างนี้ทุกวัน ทุกวัน และก็ทุกวัน ผ่านไปสองสัปดาห์ต้นส้มเริ่มตั้งต้นได้เองแล้ว ฉันดีใจกับต้นส้มนะที่สามารถยืนอยู่ได้ด้วยตัวของตัวเองเสียที ผ่านไปทุกเดือนต้นส้มก็เริ่มโตขึ้น โตขึ้น ฉันเองก็ลุ้นอย่างใจจดใจจ่อว่าต้นส้มจะให้ผลกับฉันเมื่อไหร่กันน้า
และแล้ว เมื่อเวลา 1 ปีผ่านไป ต้นส้มก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ต้นส้มออกผลส้มให้ฉันเป็นครั้งแรก

ผลของมันเยอะอยู่ทีเดียว ฉันเลยต้องขอให้คุณพ่อ และน้องชายของฉันมาช่วยกันเก็บ
ดีใจจัง จะได้กินส้มที่ตนเองเป็นผู้ปลูกเสียที

ส้มหลายผลถูกบรรจุลงในตระกร้าใบใหญ่ ก่อนเดินเข้าบ้านฉันบอกกับต้นส้มว่า ขอบคุณนะ ที่ให้ผลส้มกับเรา

ฉันวางตระกร้าลงข้าง ๆ ค่อย ๆ หยิบส้มลูกแรกปลอกเปลือกส้มออก นี่คือส้มลูกแรกที่มาจากการปลูกของฉันเอง จะอร่อยไหมนะ กินละนะ
อืม...ม...ม ส้มลูกแรกมันหวานอร่อยดีเสียจริง ไม่เสียแรงที่พิถีพิถันปลูกมาตั้งหนึ่งปี ฉันหยิบส้มอีกสองลูกไปให้คุณพ่อกับน้องชายฉันได้กิน

"พ่อค่ะส้มอร่อยไหม"
"ก็ดีลูก แต่มันฝาดไปนิดนึง"

ฉันก็แอบไม่เชื่อนะ ก็ลูกเมื่อกี้มันหวานอร่อยมากนี่นา ก็เลยขอส้มที่คุณพ่อกินมากลีบหนึ่งแล้วลองชิมดู เออแฮะ มันฝาดไปนิดนึงจริง ๆ ด้วย

"น้องชาย เป็นไงบ้าง ส้มอร่อยไหม"
"ผมว่ามันเปรี้ยวไปนะพี่"

เอ๋ ฉันหยิบส้มลูกที่น้องชายของฉันกินมากลีบหนึ่ง เออแฮะ มันเปรี้ยวจริง ๆ ด้วย

ฉันก็เกิดความสงสัยขึ้นเล็กน้อยว่าทำไม แต่ก็แอบเข้าใจเล็ก ๆ ว่า "ต้นส้ม ทั้งที่เริ่มมาจากต้นส้มน้อย ๆ ต้นเดียวกันแท้ ๆ รดน้ำก็รดไปที่โคนและทั่ว ๆ ต้นเหมือนกันด้วยปริมาณน้ำที่เท่ากัน ใส่ปุ๋ยก็ใส่ปุ๋ยเหมือน ๆ กัน รับแดดก็รับแดดจากดวงอาทิตย์ดวงเดียวกัน ก็ยังให้ผลส้มที่มีรสชาดแตกต่างกันไป แล้วคนเราล่ะซึ่งได้รับการเลี้ยงดูที่แตกต่างกันมากมาย เติบโตมาด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างแตกต่างกัน จะเหมือนกันได้อย่างไร" วันนี้ฉันจึงได้เข้าใจเพราะต้นส้ม แม้จะมีรสชาดที่ไม่เหมือนกันแต่ก็ยังอยู่ร่วมต้นส้มต้นเดียวกันได้ แล้วคนเราล่ะที่แตกต่างกันมากมายจะอยู่ร่วมสังคมเดียวกันไม่ได้เลยหรอ ไม่มีทางที่คนเราจะเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่างได้ แต่ก็ใช่ว่าเราจะอยู่ร่วมกันไม่ได้หนิ แค่เอาใจเขามาใส่ใจเรา เข้าใจเขาอย่างที่เข้าใจตัวเรา เราก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้เหมือนอย่างที่ส้มต่างรสที่อาศัยต้นส้มต้นเดียวกันได้

ทุกคนย่อมมีความแตกต่าง แต่ทุกความแตกต่างก็สามารถอยู่ร่วมกันได้

ความสุขเกิดขึ้นได้ด้วยความรัก

ข้าวสุก อนุรักษ์'๒๙
11 ก.พ. 51