หลังจากรักษาความบริสุทธิ์ของรถเอาไว้ได้ถึง 6 ปี ไม่เคยชน และแล้วครั้งแรกก็มาถึง
ช่วงเวลา prime time 17.00 น. ผมขับรถกลับจากหมอชิตมุ่งหน้าจะกลับไปทำหน้าที่ของลูกที่ดีที่บ้านศาลายา หลังจากข้ามสะพานซังฮี้ ทุกอย่างก็ดูวุ่นวายเป็นปกติของกรุงเทพฯ รถมากมายล้านแปด ขับรถขึ้นสะพานจะเข้าสู่ถนนบรมราชชนนี ขับ ๆ อยู่คันหน้าก็เหยียบเบรกดัง เอี๊ยด....ด....ด (อ้าวชิบแล้วไง)
สมองสั่งการอย่างรวดเร็ว
1. มองกระจกหลังทันทีว่ารถคันหลัง (มินิคูเปอร์เสียด้วย) เค้าจี้หลังเราอยู่ไหม ผลเป็นไปตามคาด จี้
2. ผมค่อย ๆ เบรก ตามระยะที่เหลืออยู่หน้ารถ (ไม่เบรกทันทีเพราะถ้าเบรกทันทีข้างหลังชนแน่)
รถของผมหยุดทัน รถข้างหลังก็หยุดทัน เฮ้อเกือบไป ทันใดนั้นก็มีเสียง ปุ้ง!! (รถกระบะคันที่สามชนมินิคูเปอร์อย่างแรง) แล้วก็ ปุ้ง!! (รถกระบะดันรถมินิมาชนรถผม (T-T) ไม่นะ อุตส่าห์เบรกทัน )
แล้วก็มีอีก ปุ้ง!! รถคันที่ 4 รถเก๋ง ชนรถคันที่ 3 อีกที แต่เดี๋ยวก่อนยังมีอีก ปุ้ง!! รถตู้ผู้โชคดีคันสุดท้าย(คันที่ 5) ชนรถเก๋งอีกครั้ง
โศกนาฏกรรม 5 คันก็จอดคาอยู่ที่บนสะพาน
สักพักตำรวจก็มาพ่นสเปร์ย ผมตะโกนด่าไปว่าเฮ้ย!! นี่มันถนนสาธารณะนะ เอาสเปรย์มาฉีดเล่นได้ไง (พูดเล่นนะครับไม่ได้พูดออกไปหรอก)
หลังจากนั้นแต่ละคันก็ move ตัวเองออกจากท้องถนน เพื่อเจรจา
เนื่องจาก รถแต่ละคันมีประกันกันหมด ยกเว้นรถมินิคูเปอร์ ที่ประกันเพิ่งหมดได้ 15 วัน แต่ดูเจ้าของก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะไม่ได้ผิด และรวย ทุก ๆ คนก็เลยดูไม่มีใครเครียดอะไรกันเลย คุยกันอย่างกันเอง ไปไหนหรอครับ เมื่อกี้ชนกันยังไงนะ อ๋อเรียนที่เกษตรหรอครับดีจัง บลา ๆ ๆ
แต่ความเครียดเริ่มมาทันทีเมื่อบริษัทประกันมาถึง
สิ่งที่พบจากเหตุการณ์นี้ก็คือ
1. เจ้าของมินิ คูเปอร์ ภูมิใจกับรถของตนเองมาก เพราะพี่แกโดนรถกระบะชนแรงมาก (รถกระบะกันชนหลุดเลยทีเดียว) แต่รถมินิมีแค่รอยถลอกมากมาย แต่ไม่บุบสลายเลย "แหมน่าภูมิใจจริง ๆ ไม่เสียแรงที่ซื้อมาแพง" เจ้าของรถกล่าว
2. ทฤษฎีที่ว่าหากมีรถหลาย ๆ คันชนกันแล้วคันหลังสุดต้องจ่ายเสมอนี่ผิดนะครับ เพราะในกรณีนี้
รถกระบะคันที่ 3 ที่พุ่งชนรถคันที่สองจนไถลมาชนคันของผม ต้องจ่ายค่าเสียหายในส่วนหัวและท้ายของคันที่ 2 และส่วนท้ายของรถผมแต่
รถคันที่ 4 ต้องจ่ายค่าเสียหายในส่วนท้่ายของคันที่ 3 ทั้งนี้เหตุผลเพราะว่าคันที่ 4 พุ่งชนคันที่ 3 ก่อนที่คันที่ 5 จะมาพุ่งชนคันที่ 4 และ
คันที่ 5 ซึ่งเป็นคันสุดท้ายจึงจ่ายค่าเสียหายเฉพาะของคันที่ 4 เท่านั้น
รถทุกคันทำประกันชั้นสามหมดยกเว้นผม(ชั้น 1) และมินิคูเปอร์ที่ประกันหมด ทำให้คันที่ 3, 4, 5 ต้องจ่ายค่าซ่อมในส่วนหน้าของรถตนเอง ร้องกันไปตาม ๆ กัน
3.ประกันของแต่ละคัน จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่จ่าย หรือจ่ายน้อยที่สุด เช่น รถผมเค้าไม่เชื่อว่ารอยที่เกิดจากการชนด้านท้ายของผมเป็นรอยที่เกิดจากการชนล่าสุด ต้องเถียงกันสนุกสนาน รถมินิคูเปอร์ก็มาช่วยผมเถียง จนมินิขับรถของเขามาจ่อท้ายให้ดูเลยว่าเป็นรอยที่สอดคล้องกันจริง ๆ กระโปรงหน้ารถมินิคูเปอร์บุบเล็กน้อยจากการชนท้ายรถผม ประกันก็บอกว่า ไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะกระโปรงของมินิสั้นกว่ากันชนข้างหน้า เฮ้อ ก็ต้องเถียงกันสนุกสนานอีก ผมก็ไปช่วยรถมินิเถียง กลายเป็นสงครามระหว่างทีมเจ้าของรถ กับทีมของบริษัทประกัน ก็แปลกดีนะครับ แทนที่จะเป็นเจ้าของรถแต่ละคันเถียงกัน กลับกลายเป็นเ้จ้าของรถแต่ละคันช่วยกันเถียงกับบริษัทประกัน ผมก็ไม่รู้ว่าบริษัทประกันที่มาเร็ว ไปเร็ว แล้วรับผิดชอบอย่างดีจริง ๆ เนี่ยจะมีจริงหรือเปล่า แต่ก็แอบเข้าใจนะครับว่าประเทศนี้ก็มีคนชอบโมเมเยอะ อารมณ์หมาที่บ้านกัดกันชนมา ก็เลยเนียนว่าเป็นรอยรถชนไปเลย
บทเรียนท้ายเรื่อง
1. การเว้นระยะหน้ารถ มีประโยชน์จริง ๆ ครับ อย่าขับจี้ท้ายกันเลยนะครับ จะเบรกไม่ทันเอา
2. สามัคคีคือพลัง อย่าไปยอมบริษัทประกันนะครับพี่น้อง ถ้าเราเสียหายจากการชนจริง ๆ
3. รถมินิคูเปอร์แข็งแกร่งกว่าที่คุณคิด เชื่อผมสิ
ช่วงเวลา prime time 17.00 น. ผมขับรถกลับจากหมอชิตมุ่งหน้าจะกลับไปทำหน้าที่ของลูกที่ดีที่บ้านศาลายา หลังจากข้ามสะพานซังฮี้ ทุกอย่างก็ดูวุ่นวายเป็นปกติของกรุงเทพฯ รถมากมายล้านแปด ขับรถขึ้นสะพานจะเข้าสู่ถนนบรมราชชนนี ขับ ๆ อยู่คันหน้าก็เหยียบเบรกดัง เอี๊ยด....ด....ด (อ้าวชิบแล้วไง)
สมองสั่งการอย่างรวดเร็ว
1. มองกระจกหลังทันทีว่ารถคันหลัง (มินิคูเปอร์เสียด้วย) เค้าจี้หลังเราอยู่ไหม ผลเป็นไปตามคาด จี้
2. ผมค่อย ๆ เบรก ตามระยะที่เหลืออยู่หน้ารถ (ไม่เบรกทันทีเพราะถ้าเบรกทันทีข้างหลังชนแน่)
รถของผมหยุดทัน รถข้างหลังก็หยุดทัน เฮ้อเกือบไป ทันใดนั้นก็มีเสียง ปุ้ง!! (รถกระบะคันที่สามชนมินิคูเปอร์อย่างแรง) แล้วก็ ปุ้ง!! (รถกระบะดันรถมินิมาชนรถผม (T-T) ไม่นะ อุตส่าห์เบรกทัน )
แล้วก็มีอีก ปุ้ง!! รถคันที่ 4 รถเก๋ง ชนรถคันที่ 3 อีกที แต่เดี๋ยวก่อนยังมีอีก ปุ้ง!! รถตู้ผู้โชคดีคันสุดท้าย(คันที่ 5) ชนรถเก๋งอีกครั้ง
โศกนาฏกรรม 5 คันก็จอดคาอยู่ที่บนสะพาน
สักพักตำรวจก็มาพ่นสเปร์ย ผมตะโกนด่าไปว่าเฮ้ย!! นี่มันถนนสาธารณะนะ เอาสเปรย์มาฉีดเล่นได้ไง (พูดเล่นนะครับไม่ได้พูดออกไปหรอก)
หลังจากนั้นแต่ละคันก็ move ตัวเองออกจากท้องถนน เพื่อเจรจา
เนื่องจาก รถแต่ละคันมีประกันกันหมด ยกเว้นรถมินิคูเปอร์ ที่ประกันเพิ่งหมดได้ 15 วัน แต่ดูเจ้าของก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะไม่ได้ผิด และรวย ทุก ๆ คนก็เลยดูไม่มีใครเครียดอะไรกันเลย คุยกันอย่างกันเอง ไปไหนหรอครับ เมื่อกี้ชนกันยังไงนะ อ๋อเรียนที่เกษตรหรอครับดีจัง บลา ๆ ๆ
แต่ความเครียดเริ่มมาทันทีเมื่อบริษัทประกันมาถึง
สิ่งที่พบจากเหตุการณ์นี้ก็คือ
1. เจ้าของมินิ คูเปอร์ ภูมิใจกับรถของตนเองมาก เพราะพี่แกโดนรถกระบะชนแรงมาก (รถกระบะกันชนหลุดเลยทีเดียว) แต่รถมินิมีแค่รอยถลอกมากมาย แต่ไม่บุบสลายเลย "แหมน่าภูมิใจจริง ๆ ไม่เสียแรงที่ซื้อมาแพง" เจ้าของรถกล่าว
2. ทฤษฎีที่ว่าหากมีรถหลาย ๆ คันชนกันแล้วคันหลังสุดต้องจ่ายเสมอนี่ผิดนะครับ เพราะในกรณีนี้
รถกระบะคันที่ 3 ที่พุ่งชนรถคันที่สองจนไถลมาชนคันของผม ต้องจ่ายค่าเสียหายในส่วนหัวและท้ายของคันที่ 2 และส่วนท้ายของรถผมแต่
รถคันที่ 4 ต้องจ่ายค่าเสียหายในส่วนท้่ายของคันที่ 3 ทั้งนี้เหตุผลเพราะว่าคันที่ 4 พุ่งชนคันที่ 3 ก่อนที่คันที่ 5 จะมาพุ่งชนคันที่ 4 และ
คันที่ 5 ซึ่งเป็นคันสุดท้ายจึงจ่ายค่าเสียหายเฉพาะของคันที่ 4 เท่านั้น
รถทุกคันทำประกันชั้นสามหมดยกเว้นผม(ชั้น 1) และมินิคูเปอร์ที่ประกันหมด ทำให้คันที่ 3, 4, 5 ต้องจ่ายค่าซ่อมในส่วนหน้าของรถตนเอง ร้องกันไปตาม ๆ กัน
3.ประกันของแต่ละคัน จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่จ่าย หรือจ่ายน้อยที่สุด เช่น รถผมเค้าไม่เชื่อว่ารอยที่เกิดจากการชนด้านท้ายของผมเป็นรอยที่เกิดจากการชนล่าสุด ต้องเถียงกันสนุกสนาน รถมินิคูเปอร์ก็มาช่วยผมเถียง จนมินิขับรถของเขามาจ่อท้ายให้ดูเลยว่าเป็นรอยที่สอดคล้องกันจริง ๆ กระโปรงหน้ารถมินิคูเปอร์บุบเล็กน้อยจากการชนท้ายรถผม ประกันก็บอกว่า ไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะกระโปรงของมินิสั้นกว่ากันชนข้างหน้า เฮ้อ ก็ต้องเถียงกันสนุกสนานอีก ผมก็ไปช่วยรถมินิเถียง กลายเป็นสงครามระหว่างทีมเจ้าของรถ กับทีมของบริษัทประกัน ก็แปลกดีนะครับ แทนที่จะเป็นเจ้าของรถแต่ละคันเถียงกัน กลับกลายเป็นเ้จ้าของรถแต่ละคันช่วยกันเถียงกับบริษัทประกัน ผมก็ไม่รู้ว่าบริษัทประกันที่มาเร็ว ไปเร็ว แล้วรับผิดชอบอย่างดีจริง ๆ เนี่ยจะมีจริงหรือเปล่า แต่ก็แอบเข้าใจนะครับว่าประเทศนี้ก็มีคนชอบโมเมเยอะ อารมณ์หมาที่บ้านกัดกันชนมา ก็เลยเนียนว่าเป็นรอยรถชนไปเลย
บทเรียนท้ายเรื่อง
1. การเว้นระยะหน้ารถ มีประโยชน์จริง ๆ ครับ อย่าขับจี้ท้ายกันเลยนะครับ จะเบรกไม่ทันเอา
2. สามัคคีคือพลัง อย่าไปยอมบริษัทประกันนะครับพี่น้อง ถ้าเราเสียหายจากการชนจริง ๆ
3. รถมินิคูเปอร์แข็งแกร่งกว่าที่คุณคิด เชื่อผมสิ
