เมื่ออยู่บนที่สูง ความรู้สึกมันก็เหมือนว่าเราได้อยู่เหนือคนอื่น ๆ ใคร ๆ ก็เลยอยากจะอยู่ที่สูงกันทั้งนั้น //(คงยกเว้นเพื่อนผมคนนึงที่กลัวความสูง)
มนุษย์เราก็เลยพยายามทดลอง ทดสอบ อยู่หลายอย่างเพื่อที่จะให้เราได้อยู่บนท้องฟ้าให้ได้
เริ่มตั้งแต่พยายามศึกษาการบินของนกจนนำมาสร้างปีกที่ทำจากขนนก สวมเข้าที่แขนแล้วบิน สร้างเครื่องถีบที่มีปีกแล้วลองถีบออกจากหน้าผา สร้างบอลลูนที่ลอยได้ด้วยก๊าซที่มีอุณหภูมิสูง เรื่อยมาจนกระทั้งสร้างเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์ ในการขับเคลื่อนให้ลอยอยู่บนอากาศ
ดูเหมือนการลอยอยู่บนที่สูงจะเป็นสิ่งที่มนุษย์เรา อยากที่จะได้มาครอบครองเหลือเกิน
แต่...
หากเรามานั่งคิดกันดี ๆ แล้ว มันไม่มีสิ่งไหนที่จะสามารถลอยอยู่บนท้องฟ้าได้ตลอดไปหรอกนะ
เครื่องบิน เมื่อน้ำมันหมดก็ต้องลงจอด
บอลลูน เมื่อก๊าซหมดก็ต้องลง
หรืือแม้แต่กระทั้งนก ก็ต้องมาพักเหนื่อยตามกิ่งไม้ อยู่เป็นระยะ ๆ เช่นกัน
ในเมื่อไม่มีสิ่งใดที่สามารถ อยู่บนฟ้าได้ตลอดเวลา ก็อย่าได้คาดหวังที่จะครอบครองอำนาจใด ๆ ได้ตลอดชีวิต
ในวันหนึ่ง เราอาจจะได้เป็นผู้ที่เป็นที่รู้จัก มีคนรัก มีคนชอบอยู่มากมาย มองรอบกายมีแต่คนเยินยอ สรรเสริญ ซึ่งสิ่งนั้นอาจจะเกิดจากการทำดีของเราเองจริง ๆ หรืออาจจะเกิดจากตำแหน่งหน้าที่ที่เราถืออยู่ หรืออาจจะเกิดจากทั้งสองอย่าง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความดีที่ขาดการทบทวนก็จะกลายเป็นแค่เรื่องเล่า จากเรื่องเล่าเมื่อเวลาผ่านไปกจะ็กลายเป็นตำนาน จากตำนานก็จะเริ่มเลือนหายเป็นเพียงนิทานที่อยู่ในหนังสือที่ไม่มีคนสนใจ
ตำแหน่งหน้าที่ ยิ่งเห็นได้ชัด เพราะไม่วันใดก็วันหนึ่ง ตำแหน่งนี้ก็ย่อมต้องตกเป็นของผู้อื่น แล้วก็จะมีคนมากมายมายกย่อง เยินยอ สรรเสริญเจ้าของตำแหน่งคนใหม่นี้แทน แล้วเราก็จะกลายเป็นแค่คนธรรมดาไป
จึงไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องยึดติดอำนาจแห่งแสงสี เพราะไม่วันใดวันหนึ่ง เราก็ต้องสูญเสียมันไป
ความสุข ที่จะได้จากอำนาจ คำสรรเสริญ เยินยอ จึงไม่ใช่ความสุขที่มั่นคงของชีวิต หากจะนำมาคิดก็คงเป็นได้เพียงแค่กำลังใจที่ดีของเราเอง ณ เวลานั้นเท่านั้น แต่ความสุขที่มั่นคง คือความสุขที่เกิดจากตัวเราเอง ความสุขในการที่ได้ทำสิ่งใด ๆ อย่างเต็มที่ สุดความสามารถ ความสุขที่ได้จากการทำความดีความชอบให้กับสังคม ความสุขจากการเป็นผู้ให้ที่ไม่ได้คาดหวังคำสรรเสริญ เยินยอใด ๆ แต่คาดหวังให้เกิดความสุขต่อสังคมโดยรวม ความสุขเหล่านี้จะเป็นความสุขที่อยู่ในใจเราตลอดไป ไม่ว่าเราจะอยู่ในตำแหน่ง หรือฐานะใด ๆ ก็ตาม
เพราะเมื่อวันหนึ่ง วันที่เราไม่มีอำนาจใด ๆ แต่เมื่อเราได้คำนึงถึงความดีที่เราได้ทำไปในวันเก่า ๆ มันก็เป็นความภาคภูมิใจ และเป็นความสุขที่ไม่ว่าวันไหน ๆ ก็ยังคงเป็นความสุขอยู่เสมอ
ความสุขเกิดขึ้นได้ด้วยความรัก
ข้าวสุก
8 มิถุนายน 2551 21.21น.
ซึ้ง........ไม่มีคำบรรยายใดๆ
