2009/Jul/02

ใครคือครูครูคือใครในวันนี้
ใช่อยู่ที่ปริญญามหาศาล
ใช่อยู่ที่เรียกว่าครูอาจารย์
ใช่อยู่นานสอนนานในโรงเรียน

ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด
ให้รู้ถูกรู้ผิดคิดอ่านเขียน
ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู้พากเพียร
ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้รู้สร้างงาน

ครูคือผู้ยกระดับวิญญานมนุษย์
ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน
ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์
มีดวงมานเพื่อมวลชนใช่ตนเอง

ครูจึงเป็นนักสร้างผู้ใหญ่ยิ่ง
สร้างคนจริงสร้างคนกล้าสร้างคนเก่ง
สร้างคนให้ได้เป็นตัวของตัวเอง
ขอมอบเพลงนี้มาบูชาครู

เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์



          ผมเชื่อว่าเพื่อน ๆ ทุก ๆ คนล้วนต่างเป็นศิษย์มีครู ผมเองก็เคยผ่านประเพณีใหว้ครูมาหลายครั้งหลายสถานที่ เคยต้องทำพานไหว้ครู เคยต้องร้องเพลงพระคุณที่สามมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างกันครับ ตรงที่ผมไม่ได้เป็นฝ่ายถือพานมานอบน้อม มอบแด่ครูแล้ว

          ตอนสมัยผมเป็นนักเรียน ผมรู้สึกว่าพิธีนี้เป็นพิธีอันสำคัญยิ่งที่เปิดโอกาสให้ผมและเพื่อน ๆ ได้แสดงความรู้สึกนอบน้อม ขอบคุณ และฝากเนื้อฝากตัวเป็นศิษย์แด่ครูที่ผมเคารพรัก ให้ผมได้แสดงความรู้สึกกับครูของผมว่าผมเคารพเขาและเชื่อมั่นในตัวเขามากแค่ไหน ผมจะตั้งใจทำพานให้ดูดี แต่งตัวให้เรียบร้อยถูกต้องที่สุด เพื่อแสดงความยกย่องอันสูงสุดแด่ครูในพิธีวันนี้

          แต่วันนี้เมื่อผมมาเป็นครู ไม่ได้นั่งอยู่ที่พื้นเฉกเช่นเดิมแต่แปรเปลี่ยนเป็นบนเก้าอี้ บนเวที ต่อหน้านิสิตทั้งภาควิชาแล้ว ความรู้สึกที่มีต่อพิธีอันศักดิ์สิทธิ์นี้ก็เปลี่ยนไป เพราะเมื่อมองลงไปด้านล่างเห็นนิสิตทุกคนใส่เสื้อแขนยาวผูกเนคไทค์ ยืนตรงนิ่งสนิท เป็นการแสดงความเคารพสูงสุด ตัวแทนนิสิตแต่ละชั้นปีค่อย ๆ ถือพานมามอบและก้มกราบลงที่ตัก มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นได้ว่า ภาระกิจของครูนั้นยิ่งใหญ่นัก บุคคลผู้ซึ่งได้มาก้มกราบเรา ณ วันนี้ไม่ใช่ใครอื่นอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นลูกศิษย์ของเราแท้ ๆ ที่ได้ให้ความไว้วางใจนอบน้อมยกให้เราเป็นครูของเขา ฉะนั้นสิ่งที่เราต้องทำก็คือทุ่มเทแรงกายแรงใจ ทั้งความรู้ สติปัญญา และความสามารถทั้งหมดที่เรามีอย่างเต็มที่สุดกำลัง ให้สมกับที่เขาให้ความเคารพยกย่องบูชาเราว่าเป็นครู ให้สมกับความไว้วางใจที่เขามอบให้กับเรา

 

"ทุกคนวันนี้ล้วนแต่อยู่ในบทบาทสมมุติ วันนี้ผมถูกสมมุติให้เป็นครู ผมจึงต้องทำหน้าที่ครูของผมให้ดีที่สุด"

อ.เขมะฑัต วิภาตะวนิช
พิธีไหว้ครูภาควิชา 2 กรกรฎาคม 2552

 

          หากคุณเป็นครูที่ไฟแห่งอุดมการณ์ได้เลือนลางหายไป ลองเข้าพิธีไหว้ครูนี้ด้วยความตั้งใจจริงสักครั้งนะครับ

          ส่วนผม ก็ขอสัญญาว่าผมจะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุดเช่นกัน ให้สมกับที่ลูกศิษย์ให้ความยกย่องว่าเป็นครูครับ

           อ.ธนะชาติ

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้ว รู้สึกดีมากเลยครับ

อ.แมค big smile
#6 by Jojas (125.25.53.153) At 2009-07-07 18:38,
ดีคับ อ.

สู้ๆครับ confused smile
#5 by TonHor At 2009-07-07 10:04,
ขอนับถือความเป็นครูด้วยค่ะ พิธีไหว้ครูนี่ยิ่งใหญ่จิงๆ ถ้าไม่มีครูก็ไม่ลูกศิษย์ดีๆ ที่ออกมาเสียสละเพื่อชาติและบ้านเมือง ขอยกย่องและศรัทธาความเป็นครูด้วยค่ะ
#4 by น้องเมย์ (58.9.194.243) At 2009-07-03 08:29,
big smile Hot!
#3 by Akara_gat At 2009-07-03 02:37,
พานปีนี้เป็นไงมั่ง เจ๋งมะๆ
#2 by หมูทอดซามะ At 2009-07-02 23:21,
จริงๆครับ

ทุกครั้งที่ได้เข้าร่วมพิธีไหว้ครู จะรู้สึกเช่นนี้จริงๆ

เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว อยู่ๆ ก็ได้เป็นตัวแทนถือพานไหว้ครูโดยไม่ทันตั้งตัว

ทุกอย่างในใจขณะนั้น คิดแต่เพียงว่า จะทำถูกไหมนะ ถ้าทำผิดครูจะว่าอะไรไหม

แต่เมื่อไปถึงครู กลับกลายเป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง

ครูยิ้มและอวยพรให้ ความรู้สึกทั้งหมด กลับกลายเป็นความอบอุ่น

ถ้าใครได้มีโอกาสดีดีแบบผมจะรู้ว่ารู้สึกยังไงจริงๆครับ

^^V
#1 by น้ำแข็งก้อน ~` At 2009-07-02 23:06,