2011/May/15

     เรื่องมันมีอยู่ว่า มีเพื่อนสนิท 4 คนชื่อ ส้มโอ น้อยหน่า ขนุน พุทรา เพื่อนทั้งสี่คนนี้ตกลงที่จะเดินทางไปยังดินแดนแห่งความฝัน ดินแดนที่เต็มไปด้วยความสุขและความสมหวัง ดินแดนที่ทุกคนต่างต้องการจะไปถึงแต่น้อยคนนักที่จะได้ไปอย่างที่ตั้งใจ ทั้งสี่เริ่มจัดกระเป๋าเตรียมออกเดินทางสู่การเดินทางที่แสนพิเศษนี้ แต่ระหว่างที่ทั้งสี่คนจัดกระเป๋าอยู่นั้นส้มโอก็พูดขึ้นมาว่า "ดินแดนแห่งความฝันน่ะหรอ เราไม่เห็นจะมีใครไปถึงสักคน พ่อแม่พี่น้องเราบอกว่ามันเป็นเรื่องเพ้อฝัน ดินแดนนั้นไม่มีจริงหรอก นายทั้งสามคนไปกันตามสบายล่ะกันนะ เราคิดว่าเราขออยู่ที่เดิมของเราตรงนี้นี่แหละ" แล้วส้มโอถอนตัวออกจากสมาชิกการเดินทางอันแสนพิเศษนี้ไป

     น้อยหน่า ขนุน และพุทรา แม้จะเหลือแค่สามคน ทั้งสามก็ยังคงมุ่งมั่นที่จะเดินทางต่อ แต่ทางเดินสู่ดินแดนแห่งความฝันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่ทั้งสามคิด เส้นทางขรุขระ และเต็มไปด้วยเสี้ยนหนามอันแหลมคม เมื่อเวลาผ่านไปสองเดือนทั้งสามก็เหนื่อยล้าเต็มที่ น้อยหน่าผู้ซึ่งดูเหมือนว่าจะอ่อนแรงที่สุดก็พูดขึ้นมาว่า "เราคิดว่าเราคงไปไม่ไหวแล้วแหละ พวกนายดูชุดที่เราเตรียมมาสิ มันขาดวิ้นไปหลายที่จนดูไม่ออกว่าเป็นเสื้อราคาแพงแล้ว เราคิดว่าเราขอหยุดอยู่ที่ตรงนี้แหละ เราไม่ไหวแล้ว นายสองคนเดินทางไปต่อเถอะนะ ไม่ต้องเป็นห่วงเรา"

     ขนุนและพุทราพยายามเกลี้ยกล่อมให้น้อยหน่าเดินต่อ แต่ดูเหมือนเพื่อนคนนี้จะถอดใจไปเสียแล้ว ทั้งสองจึงต้องยอมตัดใจและเดินทางกันต่อ ยิ่งเดินก็เหมือนว่ามันจะยากยิ่งขึ้น อากาศที่ร้อนจัดก็ยิ่งร้อนยิ่งขึ้น แต่ท่ามกลางอากาศที่ร้อนจัด ก็มีเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้น เพราะอยู่ดี ๆ เมฆฝนก้อนใหญ่ก็เทกระหน่ำลงมา ลมแรงพัดทุกสิ่งทุกอย่างกระจัดกระจาย ขนุนและพุทราร้องไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะเหมือนท้องฟ้าจะไม่ยอมให้ทั้งสองไปต่อ ขนุนและพุทรานั่งคุยกัน 

       "นายจะเอายังไงดีขนุน จะกลับกันไหม" พุทราเอ่ยถามเพื่อนซี้ที่เดินทางมาด้วยกัน 
     "ไม่กลับ ยังไงก็ไม่กลับ เราจะนั่งรอไอ้พายุบ้านี้มันหยุดอยู่ตรงนี้แหละ ดูซิว่ามันจะโหมกระหน่ำอย่างนี้ตลอดไปไหม" ขนุนตอบ 
     "แต่เราว่าไอ้พายุบ้าของนายนี่มันดูท่าจะไม่หยุดง่าย ๆ นะ นายมั่นใจจะรอตลอดไปหรอ" 
     "ใช่ เดี๋ยวเราหาที่พัก นั่งรออยู่ตรงนี้แหละ"
     "เราไม่เอากับนายด้วยหรอกนะ ขืนเสี่ยงนั่งอยู่ตรงนี้เราเกรงว่าเราจะไปไม่ถึงดินแดนแห่งความฝันของเราเสียที"

     ทั้งสองเริ่มมีปากเสียงกันถึงการตัดสินใจว่าจะเอาอย่างไรกับปัญหาที่เกิดขึ้น สุดท้ายพุทราผู้มุ่งมั่นที่จะเดินทางต่อ จึงแยกทางกับขนุน พุทราตัดสินใจเดินอ้อมเขาซึ่งกินเวลาไปกว่าหนึ่งเดือน แต่เขาก็ตัดสินใจไปแล้ว เขาค่อย ๆ เดินทางต่อไป เดิน เดิน แล้วก็เดิน และในที่สุด เขาก็เดินทางมาถึงดินแดนแห่งความฝันจนได้ 

     เขารู้สึกเสียใจเล็ก ๆ ที่เพื่อนทั้งสามของเขามาไม่ถึงดินแดนนี้ แต่ทันใดนั้นขนุนก็ปรากฎตัวขึ้นมาที่ปากทางเข้าดินแดนแห่งความฝันนี้ พุทราวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนสนิทของเขาในทันที ทั้งสองยิ้มและร้องไห้ให้กับความสุขความสมหวังที่ทั้งสองสามารถทำได้ 

       "เราทำได้ เราทำได้ ดินแดนแห่งความฝันมีจริง" ทั้งสองตะโกนออกมาด้วยความดีใจ

      แล้วคุณล่ะเลือกที่จะเป็นอย่างใคร
          เป็นส้มโอที่ยอมแพ้ต่อความฝันของตนเองไปตั้งแต่วันแรก ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เริ่มต่อสู้กับมันเลยสักนิด
          เป็นน้อยหน่า ที่หยุดต่อสู้เพื่อความฝันของตัวเองกลางคัน แล้วตกอยู่ท่ามกลางความสิ้นหวังที่ตนเองไม่สามารถไปต่อได้และก็ไม่สามารถกลับสู่จุดเริ่มต้นได้
          เป็นขนุน ผู้ที่ยึดมั่นในความฝันของตนเอง แม้ในยามที่อุปสรรคถ่าโถมเข้ามา เขาก็ตั้งรับและอดทนอย่างใจเย็น รอให้อุปสรรคนั้นผ่านพ้นไป เพื่อกลับมาเดินทางต่อสู้เพื่อความฝันของตนเองอีกครั้ง
          หรือเป็นพุทรา ผู้ที่ยึดมั่นใจความฝันของตนเองเช่นกัน แม้ในยามที่ดูเหมือนสิ้นลงซึ่งหนทาง เขาก็ยังพยายามหาเส้นทางสายใหม่ที่จะมุ่งไปยังดินแดนแห่งความฝันที่เขาใฝ่ฝัน

      ผมขอให้คุณเลือกที่จะเป็นอย่างสองคนหลังเถิด เพราะความฝันที่ปลายทางของเรานั้นงดงามเสมอ

      ความสุขเกิดขึ้นได้ด้วยความรัก

ข้าวสุก อนุรักษ์'๒๙
3.25 น. 15 พ.ค. 54 

 

Comment

Comment:

Tweet


Windows Password Killer is a powerful Windows password recovery allows you to reset administrator password as well as for windows Vista/XP/2008/2003/2000 password by burning a bootable CD/DVD and USB flash drive.
#2 by lost administrator password (64.94.77.5) At 2012-03-31 16:24,
ชอบตอนจบค่ะ
ความสุขเกิดขึ้นได้ด้วยความรักconfused smile
#1 by katak At 2011-05-15 14:45,