Article

ในชีวิตของคนหลาย ๆ คน ต่างล้วนแต่เคยมีสิ่งที่เราเรียกมันว่าอุดมการณ์ บางคนตั้งฝันว่าชิวิตนี้จะคงไว้ซึ่งความยุติธรรม บางคนตั้งฝันว่าจะไม่รับสินบน บางคนตั้งฝันว่าจะไม่มีทางขอเงินคนอื่นใช้ ไม่ว่าใครจะตั้งอุดมการณ์ของตนเองไว้ว่าอย่างไร สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ก็ล้วนแต่เป็นสิ่งดี ๆ ที่ทุกคนควรจะรักษามันไว้ให้คงอยู่ชั่วกาลนาน
แต่โลกแห่งความเป็นจริง มันมิได้เป็นเช่นนั้น โลกแห่งความเป็นจริงมันช่างโหดร้ายต่อคนดี ๆ เหล่านี้เสียเหลือเกิน หลาย ๆ คนทนสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ เหล่านี้ไม่ไหว จึงต้องทำลายอุดมการณ์เหล่านี้ไปเสียสิ้น จนกระทั้งเกิดคำพูดที่ว่า "อุดมการณ์กินไม่ได้ เก็บไว้ก่อน" แต่หลาย ๆ คนที่เข้มแข็ง หลาย ๆ คนที่สู้กับปัญหา หลาย ๆ คนที่ต่างพยายามยืนหยัดให้ได้ก้าวมา ณ ที่ในปัจจุบันนี้ คนต่าง ๆ เหล่านี้เค้าทำกันได้อย่างไรกันครับ ผมว่าคำตอบนี้สำหรับผมคงมีคำตอบเดียว นั้นก็คือเพราะโลกใบนี้ยังคงมีสิ่ง ๆ หนึ่งที่เรียกว่า ความดี สถิตอยู่ไงครับ ความดีที่เป็นสิ่งยึดมั่นให้ผู้คนเหล่านี้หล่อหลอมรวมใจกันต่อสู้สิ่งที่เลวร้ายต่าง ๆ ต่อสู้กับอุปสรรคต่าง ๆ ที่โหมกระหน่ำเข้ามาบั่นทอนกำลังใจของพวกเขา ต่อสู้กับความมืดมนและความไม่ยุติธรรมของสังคม ผมจึงอยากขออวยพร ให้ผู้ซึ่งมีอุดมการณ์ทุก ๆ ท่าน คงไว้ซึ่งอุดมการณ์ อย่าได้ย่อท้อ อย่าได้หวั่นไหว แม้ว่าวันนั้นมันจะมืดมนเพียงใด เพราะอย่างน้อยพวกเราก็ได้เป็นบุคคลกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่ง ผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นบุคคลผู้รักษาคงไว้ซึ่งคำว่า "ความดี"

แก้ไขเมื่อ 29/1/2548 23:26:10

แก้ไขเมื่อ 29/1/2548 23:26:47


edit @ 2005/09/02 10:50:03
มุมมองสีขาว
สิ่งที่เลวร้าย อาจไม่เลวร้ายหากมองอีกมุมหนึ่ง
ตอน ว๊ากทำไม

	ก้มหน้าลงไป!!!  Sotus คำนี้คุณเข้าใจหรือไม่!!!   หลาย ๆ คนคงรู้สึกเบื่อ เมื่อยามต้องเข้ามหาวิทยาลัย  
	เพราะเส้นทางแห่งการเริ่มต้นมันไม่หอมหวานอย่างที่พวกเราหลาย ๆ คนเคยคิด ในอดีตพวกเราเคยเป็นพี่ใหญ่ของโรงเรียน 
	มีรุ่นน้องเคารพรักมากมาย  มีอาจารย์ที่น่ารักให้ความดูแลเอาใจใส่  แต่พอเข้ามหาวิทยาลัย พวกเรากลับกลายเป็นน้องเล็กที่
	ดูพี่ ๆ แต่ละคนจะมองว่าอ่อนหัด ไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน กิจกรรมรับน้องใหม่มากมายก็ต่างถ่าโถมโหมกระหน่ำเข้าใส่ แทบจะ
	ทุก ๆ วัน บ้างก็ดี บ้างก็น่าเบื่อ โดยเฉพาะเรื่องที่น่าเบื่อที่สุด จะอะไรซะอีกล่ะครับ ถ้าไม่ใช่เรื่องว๊าก มีกันแทบจะทุกคณะทุก
	มหาวิทยาลัย

	ว๊ากได้ว๊ากดี พี่ว๊ากแต่ละคนก็เสียดัง ไม่รู้ไปเก็บกดมาจากไหน หรือว่าพี่ ๆ เค้าโดนรุ่นพี่ว๊ากมาเลยมาระบายต่อใส่พวกเรา 
	หรือพวกเขาสะใจที่ได้เห็นพวกเราหน้าซีดเป็นไก่ต้ม  เฮ้อ! พอคิดว่าวันนี้จะต้องเข้าห้องว๊ากทีไรเป็นอันอยากโดดขึ้นมา
	ทันที 

	หลาย ๆ คนอาจมองไม่เห็นประโยชน์ของการว๊ากว่าทำไปเพื่ออะไร จริง ๆ แล้วการว๊ากมีประโยชน์ตรงที่สามารถทำให้
	น้องใหม่ทุกคนหลอมรวมเป็นหนึ่งหรือUnityได้อย่างรวดเร็ว เพราะเวลาที่เราโดนพี่ ๆ ว๊าก เราทุกคนจะรู้สึกถูกกดดัน
	ร่วมกัน นำพาให้พวกเราทุกคนมีอารมณ์ร่วมเดียวกัน นั้นก็คือ กรูเกลียดพี่ว๊าก แล้วเมื่อเรามีอารมณ์ร่วมเดียวกันแล้วนี่
	แหละครับ พวกเราก็จะลดกำแพงของตนเองเพื่อพวกคุยกันมากขึ้น วิธีนี้เป็นวิธีที่ได้ผล(ถ้าว๊ากดี ๆ อย่างถูกหลักจิตวิทยา) 
	และรวดเร็ว

	และหากเรามองอย่างเข้าใจว่าการว๊ากนั้นทำไปเพื่ออะไร ผมว่าคุณคงเกลียดการว๊ากน้อยลง เพราะจริง ๆ แล้วมันไม่มีอะไรเลย
	พี่ว๊ากทุกคนจริง ๆ ก็มีเจตนาที่ดี ต่างก็พยายามทำหน้าที่ในการว๊ากเพื่อให้น้องทุกคนสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งได้อย่างเต็มที่ 
	ลองคิดดูสิครับ คงไม่มีใครคนไหนที่อยู่ดี ๆ ก็อยากทำตัวเองให้น้องเฟรชชี่เกลียดหรอกใช่ไหมครับ  ส่วนเพื่อน ๆ ก็เพียงแค่
	ทำหน้าที่ของตัวเองในการเป็นเฟรชชี่ที่ดี คือเข้าCheerรับการว๊ากจากพี่ ๆ เค้า กลับดีซะอีกเพราะเราจะได้ฝึกความอดทน
	อดกลั้น ได้มุมมองและข้อคิดดี ๆ ได้ร้องเพลงคณะเพลงมหาวิทยาลัยเป็น ได้เข้าใจถึงรูปแบบกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ได้
	เข้าใจหลักจิตวิทยาที่หาดูได้ยากได้มีเรื่องไปโม้ให้น้องโรงเรียนเก่าฟังว่ามหาวิทยาลัยพี่เค้าว๊ากกันยังไง  และสิ่งมี่ผมมองว่าเป็น
	สิ่งที่ดีที่สุดของการว๊ากนั้นก็คือ การที่เราได้รู้จักเพื่อนใหม่ ได้รับและได้ให้มิตรภาพแก่กันและกัน ทั้งระหว่างตัวเราเองกับ
	เพื่อน ๆ รอบข้าง และระหว่างตัวเราเองกับรุ่นพี่ ได้เข้าใจว่าคำว่า เพื่อน มันมีความหมายว่าอย่างไร
	หากสิ่งที่ผมเขียนลงไปในหนังสือเล่มนี้เพื่อน ๆ ยังไม่เข้าใจ ผมก็อยากขอให้เพื่อน ๆ ลองเปิดใจเข้าไปรับการว๊ากดูครับ แต่
	ขอให้เข้าร่วมทุกครั้งจนจบนะครับ แล้วเพื่อน ๆ จะเข้าใจมากขึ้นว่าสิ่งที่ผมเขียนครั้งนี้มันมีความหมายว่าอย่างไร

สิ่งที่เลวร้าย อาจไม่เลวร้ายหากมองอีกมุมหนึ่งครับ

							ข้าวสุก อนุรักษ์ ๒๙

พฤษภาคม 2548